Sē nagardad Barīšam ar ū râ

Parniyân xânī o Harīr o Parand

و نداند که نداند

Bar gereftat Sedre o Tūbâ ze Râh

ای تو روحت رضا شاه

به گزارش خبرنگار كشاورزي ايسنا، مهندس جهانشاه صديق ـ رييس سازمان امور عشاير ايران ـ صبح امروز (دوشنبه) در يك نشست مطبوعاتي با اشاره به اين كه در طول برنامه چهارم توسعه بايد ۵۰ درصد عشاير (معادل ۷۰ هزار خانوار) اسكان و ساماندهي شوند، افزود: اعتبارات ملي و استاني اين سازمان در سال ۸۴ معادل ۳۰ ميليارد تومان بود كه۲۷ ميليارد تومان آن تخصيص پيدا كرد و در سال ۸۵ نيز تاكنون ۳۵ ميليارد تومان مصوب شده كه با توجه به اين محدوديت‌هاي اعتباري پيش‌بيني مي‌كنيم تا پايان برنامه تنها ۲۰ هزار خانوار را اسكان دهيم

...

Adab Âdâb dârad!

Morakkab Âb dârad!

...

اين‌كه چرا ادبيات عامه‌پسند، امروز بيش‌تر از گذشته توليد مي‌شود، بايد گفت لابد دسترسي مردم به سرگرمي‌هاي نوع ديگر دشوارتر شده است که حالا بيش‌تر سراغ اين نوع ادبيات مي‌روند؛ چون به هر حال مردم به سرگرمي نياز دارند. اگر سرگرمي وجود نداشت، چيزي هم به نام تاريخ وجود نداشت. به يک معنا مي‌توان گفت که تاريخ تمدن چيزي نيست جز تاريخ اختراع سرگرمي

...

انسان‌هاي اوليه چون زندگي‌شان تفاوت چنداني با زندگي حيوانات نداشت، چيزي به نام ملال را نمي‌شناختند. در آن دوره زندگي و بازي هر دو يک چيز بودند

همان‌طور که براي حيوانات هم هنوز شکار و بازي هر دو يک چيزند

.

انسان با اختراع نخستين ابزار، ملال را هم کشف کرد. از آن پس، هر ابزار تازه‌اي که کشف يا اختراع شد، دامنه‌ي فراغت انسان را بيش‌تر و به همان ميزان هم پهنه‌ي ملال او را گسترده‌تر کرد. اگر ابداع سرگرمي نبود، انسان پس از اختراع همان نخستين ابزار، از فرط ملال، خودش را مي‌کشت

.

تصورش را بکنيد که همان يک فقره کشف آتش چقدر به زمان بيکاري آدم‌ها اضافه کرد

...

در قرن نوزدهم قانون کار 14 ساعت در روز بود، حالا تقريباَ در تمام دنيا هشت ساعت در روز است و در آينده از اين هم کم‌تر خواهد شد؛ البته اگر روندي را که اخيرا در کشورهاي پيشرفته باب شده است و مي توان به آن برده داري مدرن نام داد، پرانتزي تلقي کنيم که دير يا زود بسته خواهد شد - روندي که طي آن بسياري از افراد به ميل خود و به طرزي پارادوکسيكال، براي رفاه بيش‌تر ترجيح مي‌دهند ساعات بيش‌تري کار کنند

...

Jâne bī Jânân kojâ âyad be Kâr?

charioty

Hadafōmand

دل مو کلّـه پا گشته در اون بيد

Grundriß

000 110

I will sacrifice to the Waters and to Him who divides them. I will sacrifice to Peace, whose breath is friendly, and to Weal, both of them. To this Vayu do we sacrifice, this Vayu do we invoke, for this house, for the master of this house, and for the man here who is offering libations and giving gifts. To this excellent God do we sacrifice, that he may accept our meat and our prayers, and grant us in return to crush our enemies at one stroke.

To him did the Maker, Ahura Mazda, offer up a sacrifice in the Airyana Vaejah, on a golden throne, under golden beams and a golden canopy, with bundles of baresma and offerings of full-boiling [milk].

He begged of him a boon, saying: 'Grant me this, O Vayu! who dost work highly, that I may smite the creation of Angra Mainyu, and that nobody may smite this creation of the Good Spirit!'

Vayu, who works highly, granted him that boon, as the Maker, Ahura Mazda, did pursue it.

We sacrifice to the holy Vayu: we sacrifice to Vayu, who works highly.To this part of thee do we sacrifice, O Vayu! that belongs to Spenta Mainyu. For his brightness and glory, I will offer unto him a sacrifice worth being heard, namely, unto the awful Vayu, who works highly. We offer up a sacrifice unto the awful Vayu, who works highly, with the libations, with the Haoma and meat, with the baresma, with the wisdom of the tongue, with the holy spells, the words, the deeds, the libations, and the well-spoken words. We worship all those Beings whom Ahura Mazda knows to be best for worship according to Asha, male and female.
...

Tâ bū ke yâbam Âgahī

az Sâyeye Sarve sahī

Golbânge ‘ešq az har Taraf
bar xoš-xarâmī mīzanam

وصل خورشید به شب پره ی اعمی نرسد

22

Har čand be Kūye ū dīrast ke Pey bordam,

besyâr begardīdam tâ Râh be vey bordam.

Tâ Xalq nadânandam v-az Čašm narânandam,

sad Bâr Sare xod râ az Rošd be Γay bordam.

Gū Dast forū šūyīd az man do Jahân, zīrâ;

Dast az do Jahân šostam, tâ Dast be Mey bordam.

Majnūn ze Roxe Leylī az Marg nayandīšad;

az xīš bemordam man, pas Raxt be Ḥay bordam.

Bâ Šâh be Šahrīvar Taqrīr tavân kardan,

in Zaḥmate Dam-sardī k-az Bahman o Dey bordam.

Z-īn Sâye tavân gaštan Hamsâyeye Nūre ū,

zīrâ ke be Xoršīdaš man Râh be Fey bordam.

Xedmat čo nekū kardam; az Xedmate ân Soltân,

ham Jâm be Jam dâdam, ham Tâj ze Kay bordam.

Del dar Peye Lâ vo Hū, gom gašt o Dele xod râ,

az Lâ čo Talab kardam, Hū goft ke: Hey, bordam!

Gar Moḥtasebe Šahr-am Ta‘zīr konad, šâyad;

aknūn ke be Bâγestân Čang o Daf o Ney bordam.

Bahrâm o Zoḥal bogzâr, az Jady o Ḥamal bogzar;

k-emšab ‘alame Qotbī bar Bâme Joday bordam.

Ân Bâr čo Eṣfâhân az Ōḥadī âsūdam,

k-ân Bâr ze Eṣfâhân tâ Xâneye Jey bordam.

Xšaθrәm vairīm yazamaide

تا بدهد بوسه بر نعال محمد

Carpetiem

Âdam-at bâ Xâs gīrad dar Behešt